بهشت ، و هر بابى از آن مشتمل بر حقايق و دقايق و لطايف ، و ترتيب باب‌ها اين است : باب اول - در ظهور ذات « 1 » حضرت حق تعالى و بيان مقام معرفت . باب دوم - در ظهور صفات « 2 » حق تعالى و بيان مقام علم . باب سوم - در مظاهر و مراتب آن و بيان مبدأ . باب چهارم - در وجوب وحدت او « 3 » « تعالى و تقدس » . باب پنجم - در بيان « 4 » ممكن الوجود و عالم « 4 » كثرت . باب ششم - در تعين و حركت و تجدد تعينات . باب هفتم - در حكمت تكليف و جبر و قدر . باب هشتم - در معاد و بيان حشر و حقيقت فناء و بقاء . بر صاحبدلان اهل بصيرت پوشيده نيست كه مبدأ جملهء مشكلات و معضلات نظرى ، و مادهء اختلاف موحد و متكلم و حكيم ، منحصر است در اين ابحاث ، و از فضل باريتعالى در اين كتاب به حد يقين رسيد ، بر وفق نقل و عقل و ذوق . و به تصديق هر حقيقتى از حقايق و اثبات هر دعويى از دعاوى ، دو گواه عقل و نقل ، اعنى برهان واضح و قرآن ناطق ، قايل گشتند ، بر سبيل مطالعه نظر كنند . بعد از تحصيل علوم عقلى و نقلى ، « 6 » استعداد اين نوع علم از ذوقيات است و ديگر شرط تجريد باطن است از امور دعاوى « 7 » و خلاص از ربقهء تقليد و ترك شكوك : مَنْ يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ ( 22 / 3 و 8 ) و ( 31 / 20 ) و تعصب : وَ أَضَلَّهُ اللَّهُ عَلى عِلْمٍ ( 45 / 23 ) و تأمل بسيار در هر بحثى از ابحاث كه در الفاظ غايت اختصار اختيار آمد ، و در بعضى از معانى ستر و اخفاء مقصود . و اللّه يحكم « 8 » بيننا و بينكم بالحق و هو خير الحاكمين « 9 » .

--> ( 1 ) - ب : ذاتى حضرت عزت ه : ذاتى ( 2 ) - ه : صفاتى ( 3 ) - ه : واجب ( 4 ) - الف ، ه : ندارد . ( 6 ) - الف : « و » اضافه دارد . ( 7 ) - ب : اعادى ( 8 ) - الف ، ب : يجمع ( 9 ) - اشاره به : يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَنا وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ ( 7 / 87 ) .